Scholierenstakingen

Op verscheidene scholen zijn leerlingen gaan staken. Er zijn een aantal stakingen op het nieuws geweest die uit de hand zijn gelopen. Geen 1040 uren les, is wat de leerlingen met de stakingen willen zeggen. Het is te veel. We hebben liever goed onderwijs, dan dat we op school bijna niks uitvoeren. Hoe komt de regering in godsnaam op het idee de lesuren te verhogen? Er is al leraren tekort, hoe willen de scholen al die extra uren dan gaan vullen. Sterker nog, er vallen nu al veel te veel uren uit doordat er te weinig leraren zijn.
Maar zijn echt alle leerlingen boos om de nieuwe regel van de regering of zijn er ook gewoon een aantal relschoppers? Natuurlijk heb je die er altijd tussen zitten, maar van waar dat boze en opgefokte gedrag? En nu moeten mensen dit niet alleen maar af doen als pubergedrag.
Op onze school is er ook een klein protest geweest. Het stelde niets voor, een stuk of 200 leerlingen hadden zich op het plein verzameld. Waarom er precies gestaakt werd, wist niet iedereen. Mijn rede om bij de groep stakende leerlingen te gaan staan was o.a. de, naar mijn mening, nutteloze regel om meer lesuren in te stellen op scholen. Maar ik had ook mijn eigen stille protest tegenover mijn school. Omdat de lessen die ik krijg bijna niks voorstellen, omdat ik niet serieus wordt genomen, omdat ik gewoon wordt afgedaan als een van de velen. Al dat lakse gedoe, alle stomme nutteloze regels, wat hebben we eraan? We willen duidelijkheid, we willen serieus genomen worden, we willen goed onderwijs, we willen een toekomst. We zijn boos, boze pubers weliswaar, maar dat betekent niet dat onze mening niet gehoord mag worden!

IK WIL

14 jaar, weten wat je wilt, maar geen mogelijkheden om je talenten uit te vinden. Je wordt in een maatschappelijk referentiekader geduwd, en daar moet je het mee doen. Alles wat ik wil ligt daarbuiten. Op school verdoe ik mijn tijd met standaard vakken, terwijl ik weet dat mijn talenten ergens anders liggen. Ik weet wat ik wil, maar voor mij zijn er geen mogelijkheden om mezelf daar in te ontwikkelen. Of om in ieder geval te kijken wat mij het meeste ligt. Waarom kun je niet gewoon op basis van wat je wilt en waar je goed in bent jezelf ontwikkelen in de desbetreffende vakken? Het kan niet omdat er afspraken en regels zijn gemaakt, er zijn plichten die voor iedereen gelden. Maar ik ben niet iedereen, niemand is iedereen. Maar zonder het idee van ‘iedereen’ zal het een chaos worden. Dus de makkelijkste oplossing: ‘Iedereen’ in een kader duwen. Hoe erg ik me ook verzet tegen dat idee, ik zit er in vast. En proberen daaraan te ontkomen lukt niet, want alles en iedereen zal proberen mij er weer in terug te stoppen omdat dat zogenaamd goed voor mij is. Het is nou eenmaal zo.

Schijt aan de paspoppen


Ik liep met een vriendin in Alkmaar. Na een hele dag winkelen hadden we best wel honger gekregen en we hadden het idee iets lekkers uit de muur te trekken bij de Febo. Toen we richting de Febo liepen, zijn we ons doodgeschrokken. Naast de Febo zat een kledingwinkel, met poppen maatje anorexia. Het was gewoon griezelig. We hebben een kwartier naar de poppen lopen staren, uit verbazing en uit woede. Ik zou bij voorbaat die winkel al niet ingaan omdat ik weet dat die paspop 3 keer in mij past. Als je als meisje die winkel binnen komt, zou je al meteen ongelukkig worden bij het zien van al die kleren, omdat je toch al weet dat je het niet zal passen. Er kwam een moeder met haar dochter de winkel uit lopen. Het meisje zag er ongelukkig uit. O, o, die gaat nu vast een hele maand niks meer eten. Mijn vriendin en ik zijn snel de Febo ingegaan en hebben genoten van onze vieze vette kaassouflé. Maatje paspop zullen we toch nooit halen....

De jeugd van tegenwoordig.


[op de kermis]

Iedereen kent ze wel, jongens van een jaar of 8, die tegen alles en iedereen een grote mond geven. Ieder mens dat helder denkt zou zo slim zijn om daar niet op in te gaan. Toch zijn er van die mensen die dat wel doen, omdat ze verder waarschijnlijk niks te doen hebben. Ik ken zo iemand. Ze zal ongeveer van mijn leeftijd zijn, een jaar of 14 dus.

Iedereen kent ze wel, meiden van een jaar of 14, die verveeld op de kermis naast de botsauto’s staan en ruzie zoeken. De twee jongens deden waarschijnlijk iets wat haar niet aanstond, waarna zij ze een grote mond gaf. De twee jongens waren duidelijk niet op hun mondje gevallen en maakte een bijdehante opmerking terug. Het meisje haalde haar vriendin erbij, waarna ze samen tegen de jongens stonden te schreeuwen dat ze hun kankerbek dicht moesten houden. Die hielden ze duidelijk niet, toen ze een van de jongens een trap tegen zijn been gaf. Toch best wel zielig om ruzie te zoeken met jongetjes van 8. Meid, wordt toch eens volwassen.

Later die avond kwam ik ze tegen. Twee jongens die uitdagend met hun kermispistooltjes de kermis rondgingen op hun skeelers, een jaar of  7 zouden ze geweest zijn. Ze vuurden met hun kermispistool enthousiast kogeltjes op mij af. Waarna een van hen mij een hatelijke blik toewierp. ‘Bitch!’  De jeugd van tegenwoordig…..